دوشنبه, ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۷

نامه دکتر لطیف صفری خطاب به سعید مرتضوی؛ چه فتنه گری بدتر از تهمت های ناروا به خدمتگزاران جامعه

نامه دکتر لطیف صفری خطاب به سعید مرتضوی؛ چه فتنه گری بدتر از تهمت های ناروا به خدمتگزاران جامعه

نامه دکتر لطیف صفری خطاب به سعید مرتضوی؛ چه فتنه گری بدتر از تهمت های ناروا به خدمتگزاران جامعه

 دکتر لطیف صفری

                                 /95/06/22

بسمه تعالی

 

جناب آقای سعید مرتضوی رئیس پیشین شعبه 1410 دادگاه مطبوعات و دادستان اسبق تهران

 

سلام علیکم

کرمانشاه دیلی:  اکنون که در نامه ای به رئیس محترم دادگاه رسیدگی به اتهاماتتان در وقایع هولناک کهریزک از پیشگاه ملت ایران ، مقام معظم رهبری و خانواده های چند تن از شهدای آن واقعه پوزش خواسته اید. بعنوان عضوی از این ملت، مستند به آرائ صادره از مراجع عالی قضائی که از احکام ناعادلانه شما ستمها کشیده ام،مطالبی ارائه میدهم تا مردم با ترازوی عقل و انصاف قضاوت کنند که در مقام دادستانی و قضاوت که مهمترین خصیصه آن استقلال رای و بی طرفی است چگونه با صدور احکام جناحی اعتماد مردم را نسبت به عدالت قضائی سست کردید،…..چه مقدار به اعتبار دستگاه قضائی لطمه زدید– چطور از جایگاه رهبری برای توجیه اقدامات غیرمتعارف خود هزینه کردید.

جنابعالی با پیش گرفتن رویه خاص در رسیدگی به پرونده متهمین، اصل بیطرفی و استقلال و قانونمندی در قضاوت را نادیده گرفتید، در قامت نیروی قضائی گروههای فشار و قابضان قدرت در راستای اعمال محدودیت های بیشتر برای جمعی از اندیشمندان خدمتگزار و اعضاء گروههای مدعی حاکمیت قانون عمل میکردید و بیشتر نشریات و شخصیتهای جریان اصلاحات را که جایگاه و اعتبار آبرومندانه در بین اقشار مردم جامعه داشتند با تهدیدات و تهمتهای ناروا با کمک تریبونهای عمومی همنوایتان و با تشکیل محاکمات شکلی منزوی و محکوم و تعطیل کردید. شبکه قدرتمند حامی شما به ندرت مجال رسیدگی به دادخواهی مظلومان حق طلب می دادند.

راستی که قاضی جوان مطبوعات و دادستان تهران از چنان پشتوانه ای آهنین برخوردار بوده و هست که :

1-تاکنون نتایج تحقیق و تفحص چهار دوره مجلس بعنوان مرکز اراده ملی مبنی تخلفات قضائی، اقتصادی، اجتماعی و قانون شکنیهایش که به دستگاه قضائی ارجاع داده شده است به صدور حکمی منجر نشده.

2-دادنامه 36 صفحه ای دادسرای انتظامی قضات در سال 80 در 20 مورد احکام ایشان در محکومیت اینجانب و روزنامه نشاط را، نامربوط، طرفدارانه،مجرمانه و خلاف قانون … دانسته اما بجای عذرخواهی و جبران خسارت همراه زنجیره حامیانش تلاش کردند من را متقاعد کنند با نوشتن نامه ای به محضر رهبری تقاضای عفو کنم و اما چون این اقدام را در جهت توجیه احکام خلاف قانون وی و لطمه به جایگاه رهبری میدانستم از این کار امتناع کردم و طی نامه ای مطالب را باستحضار نمایندگان محترم مجلس رساندم.

3-در راستای این دادنامه شعبه دوم دادگاه انتظامی قضات در سال 81 آقای مرتضوی را به 6 ماه تعلیق از خدمت قضائی محکوم کرده است که اجرای آن معطل مانده است.!!

4-دادنامه 16 صفحه ای دیوانعالی کشور در سال 83 که استنادات و دلائل ایشان در محکومیت اینجانب را نامربوط و غیرقانونی و جانبدارانه دانسته و نهایتاً تمامی احکام علیه اینجانب را نقض نموده است نیز نادیده گرفته است.

5-برای اجرای حکم صادره در سال 89 توسط شعبه 76 دادگاه کیفری استان که باستناد و دلائل و مستندات پرونده و دادنامه های دادسراء و دادگاه انتظامی قضات و دیوانعالی کشور اینجانب را بی گناه و انتشار روزنامه را بلامانع اعلام کرده است از طریق شبکه حامیانش ممانعت ایجاد کرده.

6-بیش از 5 سال است رسیدگی به شکایت من از ایشان مبنی بر جبران خسارت در دادگاه انتظامی قضات برای اعمال ماده 30 قانون معطل مانده است.!

7-با وجود اینکه در شعبه حقوقی مجتمع شهید مفتح 3 بار جلسه دادگاه برای رسیدگی به شکایت اینجانب علیه آقای مرتضوی تشکیل شد ولی هیچگاه خودش یا وکیلش به جلسه نیامدند. اما رئیس شعبه توان نداشت وی را به محاکمه بکشد و آخرش هم پرونده را از سر خود رد کرد.

8-برخلاف رویه و اخلاق قضائی که قضات محکمه طرفین دعوا را به صلح و آشتی دعوت میکنند هنگامیکه دستش از مدرک و دلیل برای محکوم کردن متهم موردنظر خالی بود به تهمت ها و تهدیدهای ناصواب متوسل می شد و حتی با نقل و قولهای دروغین از قول رفقای آن شخص علیه وی مبادرت می کرد و درصدد تفرقه افنکی بین دوستان همفکر برآمد.

آقای مرتضوی یادت هست مطالب کذبی که از قول من در جلسه محاکمه آقای شمس الواعظین به او گفته بودید که وقتی من وارد جلسه دادگاه شدم و در حضور جمع آن مطالب را تکذیب کردم از سر بغض مرا از جلسه بیرون کردی و در دادگاه را برویم بستی.!!

گاهی هم با تعریفهایی که از من میکردی و میگفتی حیف تو که با اینها کار میکنی و … یا مطالب دروغین که از قول آقایان شمس و دکتر جلائی پور و ولی بیگ به من گفتید تا بینمان تفرقه بیاندازید و… منتها خوشبختانه ما از همان اول ماهیت شما را شناخته بودیم. اما امید خود را از مراجع قضائی بالاتر و قضات شرافتمند قطع نکردیم و با تحمل مجازاتهای ناحق پیگیر حقوق قانونیمان شدیم تا بعد از 14 سال ظالمانه بودن و ناحق بودن احکام شما را توسط عالیترین مراجع قضائی ثابت کردیم!!

آقای سعید مرتضوی در نامه ات اقدامات شبه قضائی خود را در جهت دفع فتنه 88 تلقی کرده ای، راستی چه فتنه گری بدتر از تهمت های ناروا به خدمتگزاران جامعه، صدور احکام قضائی ناحق برای بیگناهان شریف، ایجاد تفرقه بین نیروهای وفادار به نظام، محکوم و زندانی کردن شخصیتهای خدمتگزار صادق و تعطیل کردن مراکز اطلاع رسانی و تاراج دادن بیت المال و توطئه چینی برای آلوده کردن شخصیتهای آبرومند به فساد مانند آن عمل زشتی که همراه آقای احمدی نژاد در مجلس نمایش دادید.

امیدوارم آنهاییکه با سوء استفاده از موقعیت خود در مراکز قدرت شما و امثال شما را در مراکز عدالتخواهی قرار دادند تا از اقدامات ناعادلانه شما حتی با فتنه سازی و فساد بهره دنیائی بگیرند در پیشگاه خدا و مردم شرمنده و رسوا شوند.

                                                

 

لطیف صفری

استاد دانشگاه، نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی

مدیر مسئول روزنامه نشاط

 

 

نوشته شده توسط admin در چهارشنبه, 24 شهریور 1395 ساعت 9:12 ب.ظ

2 نظر

  1. ………………………………………

  2. آیا مسئله ما افراد هستند یا ساختارها؟

    محمود سریع‌القلم

    خاطرم هست سی و چهار سال پیش با استادم، جیمز روزنا، در پیاده رو، قدم می‌زدم که درحین بحث، دوچرخه سوار در پیاده رو را با علامت دست، نگه داشت و به او گفت: طبق بند دو ماده ۱۳۰ قانون شهرداری، شما نمی‌توانید در پیاده رو، دوچرخه سوار شوید. لطفاً در خیابان و در قسمت خط کشی شده دوچرخه سواری کنید.

    چرا در کشور ما، اینقدر تجزیه و تحلیل مسایل، حول و حوش افراد است؟ چرا برای اینکه بهتر زندگی کنیم، جامعۀ سالمی داشته باشیم، اقتصاد با ثباتی داشته باشیم، با فساد مالی مبارزه کنیم، تصور می‌کنیم باید متکی به افراد باشیم؟ چرا ما در پی افراد هستیم تا مسایل ما را حل کنند؟

    بحث داغ دهها رسانه در کشور اینست که رئیس جمهور فعلی، آیا یک دوره‌ای است یا دو دوره؟ یا اگر فلان شخص از فلان جریان و جناح کاندیدا شود، مسایل ما حل می‌شود؟ آیا مبارزه با قاچاق که گفته می‌شود حدود نصف درآمد نفت کشور است با تغییر رییس و اعضای شورای مبارزه با قاچاق حل می‌شود؟

    آیا مشکلات بانکی و محیط زیستی ما به عنوان مثال، به خاطر وجود مجریان آنهاست یا ساختارهایی است که این مجریان بر آنها مدیریت می‌کنند؟ آیا مسئله اصلی ما این نیست که اتفاقاً در مدیریت، افراد و مناسبات بین آنها حاکم است و نه قواعد، آیین نامه‌ها، اندیشه‌ها و ساختار‌ها؟

    تصور کنید در جوّ کره زمین چه اتفاقی می‌افتاد وقتی هزاران هواپیما صرفاً با رای و تشخیص خلبانها هدایت می‌شدند؟ این در حالی است که یک ساختار نرم افزاری هشدار دهنده وقتی هواپیمای دیگری در ۵ کیلومتری هواپیما قرار می‌گیرد، خلبانها را متوجه موقعیت هواپیمای خود نسبت به هواپیماهای دیگر می‌کند.

    مبارزه با فساد و صدها مشکل دیگر در کشور، اول اندیشه‌های جهان شمول آزمون شدۀ منطقی می‌خواهد و سپس یک ساختار برای اجرا و مدیریت. در قانون اساسی سوئیس تصریح شده که خوشبختی عموم مردم سوئیس زمانی تحقق پیدا می‌کند که حکومت، رفاه اقشار ضعیف جامعه را تضمین کند. سپس در مجموعه قوانین و ساختار‌ها، این فکر جنبه عملیاتی و اجرایی پیدا می‌کند. بی دلیل نیست که در اروپا، ساعت پنج بعد از ظهر به بعد همه زندگی می‌کنند اما در کشور ما حتی تا ۱۱ شب جلسات اجرایی تشکیل می‌شود.

    مدیریت در آلمان، منطقی فکر کردن و بعد ساختارسازی برای اجراست؛ مدیریت در کشور ما، مناسبات بین افراد است. در آلمان، اعتماد دو فرد اجرایی به یکدیگر ریشه در فکر و قاعده و قانون و ساختار دارد و نه در نسبت‌های خانوادگی یا اینکه دو نفر مثلاً با هم به یک دبیرستان رفته باشند.

    حدود ۱۰۷ سال پیش، مورگان شوستر برای تنظیم نظام مالی و مالیاتی به ایران آمد ولی بعد از مدتی کوتاه، کشور را ترک کرد. یکی از دلایل ناکامی او این بود که مناسبات افراد، کلیدی تر از قاعده و قانون بود. چه این رئیس جمهور بماند و چه شخص دیگری رئیس جمهور شود، در فقدان اندیشه‌های آزمون شدۀ حکمرانی و نبود ساختارهای اجرایی غیر فردی، بسیاری از مشکلات اقتصادی، اجتماعی، محیط زیستی و غیره ما حل نخواهند شد.

    در کشور ما، پیرامون حکمرانی مطلوب و اینکه کدام مبانی فکری باید حکمرانی مطلوب را شکل دهند، بنظر می‌رسد حتی تا ۲۰ درصد هم اجماع نیست. این مبانی فکری و فلسفی همان قرارداد‌های اجتماعی است که ژان ژاک روسو در سال ۱۷۶۲ به رشتۀ تحریر درآورد.

    حتی امیرکبیر، ۱۵۶ سال پیش برای حکمرانی مطلوب سراغ ساختارسازی رفت. تازه بعد از اینکه این مبانی فکری برای حکمرانی و مدیریت با بحث و جدل، همدلی و هم فکری، احترام و ادب، گوش کردن و شنیدن و اولویت دادن به مصالح کشور و آیندۀ آن تنظیم شد، بعد باید برای عملیاتی کردن آنها، ساختار بسازیم. بنا کردن این ساختارها بقدری کارهای سهمگینی هستند که با سخنرانی، بیانیه، سمینار و هشدار بدست نمی‌آیند.

    در اهمیت فکر و اندیشه منطقی برای حکمرانی می‌توانیم این مثال را مطرح کنیم: از سال ۱۸۴۸ و تنها با دو متمم، چارچوب فکری و حقوقی کشور سوئیس تابحال کار کرده و ثبات داشته است. دو متمم در سال‌های ۱۸۷۴ و ۱۹۹۹ اعمال شده‌اند.

    مسایل ما ایرانیان با تغییر افراد هرچند به صورت خوش فکر و خوش بیان و خوش ظاهر و خوش ادا حل نمی‌شوند. دلیل دارد چرا ایرانی با استعداد در ساختار مایکروسافت قرار می‌گیرد، خوب عمل کرده و موفق می‌شود. اگر بیل گیتس را به این کشور بیاورند، موفق نمی‌شود چون باید از طریق افراد مسایل خود را حل کند و نه قواعد و ساختارها. بهترین و دقیق ترین و علمی ترین برنامه‌های اقتصادی، مالی، بانکی و سیاست خارجی وقتی تابع مناسبات فردی باشند، جواب نخواهند داد.

    در سال ۱۳۵۲، موجی از مهاجرت افراد متخصص و کارآفرین از ایران آغاز شد. دلیلی اصلی: شاه به این تصور رسیده بود که او تصمیم گیرندۀ تمام مسایل ریز و درشت کشور است حتی اینکه سفیر ایران در مکزیک چه کسی باید باشد. یک نظام تصمیم گیری مبتنی بر قرارداد اجتماعی و یک ساختار مبتنی بر قاعده و قانون و آئین نامه وجود نداشت تا همه را حول و حوش مصالح کلان کشور جمع کند: کاری که اروپائیها از اواخر قرن هجدهم آغاز کردند و آسیایی‌ها از اواخر دهۀ ۱۹۶۰٫

    افراد مهم نیستند، فکر و اندیشه آنها مهم است. در هیچ جامعه ای، فکرها یکی نشده‌اند بلکه به هم نزدیک شده‌اند و این معنای دقیق قرارداد اجتماعی است. تقسیم بندی‌ها و چندگانگی‌های متضاد فکری، فلسفی عموماً ضد توسعه و پیشرفت هستند. چرا توماس‌هابز و ماکس وبر مهم هستند: چون گفتند بشر بتواند، سوء استفاده می‌کند باید ساختار ساخت تا نتواند سوء استفاده کند.

    اگر سیاست مداران نصحیت کنند و دانشگاهیان هشدار دهند، اتفاق خاصی نخواهد افتاد. دلیل اینکه هواپیما کار می‌کند چون یک سیستم و ساختار است. دلیل اینکه سنگاپور با پنج میلیون جمعیت، حدود هفتاد درصد تولید ناخالص داخلی ما را دارد به خاطر سیستم بودنش است و دلیل اینکه نروژ تنها ۴ درصد از درآمد نفتی خود را در بودجه‌های جاری کشور مصرف می‌کند چون نظام تصمیم گیری معقول و ساختاری مبتنی بر قاعده و نه فرد و از همه مهم تر چون قرار داد اجتماعی دارد که همه را حول و حوش آن به اجماع و همکاری می‌رساند. قهرمان پروری و اسطوره سازی با مبانی فکری و فلسفی پیشرفت و توسعه مغایرت دارند. افکار گاندی مهم تر از فرد اوست. به اندیشه‌های افراد و ظرفیت ساختارسازی آنها توجه کنیم بهتر از اینست که به مناسبات فردی آنها دقت کنیم.

    و نکتۀ آخر: تاریخ مطالعات توسعه گواه است که تا زمانی که اعتقادی عمیق و با ثبات میان نویسندگان، کارآفرینان، سیاستمداران و شهروندان نسبت به کشور وجود نداشته باشد، قرارداد اجتماعی حول و حوش مصالح کشور شکل نمی‌گیرد و بدون قرارداد اجتماعی، نمی‌توان به ساختار سازی و سیستم سازی مبادرت ورزید.

اولین« قبل بعد  » آخرین 

دیدگاه