جمعه, ۲۹ دی ۱۳۹۶

هوا خواه توأم جانا و می دانم که می دانی / یادی از شهید مطاع نوروز نژاد

هوا خواه توأم جانا و می دانم که می دانی / یادی از شهید مطاع نوروز نژاد

هوا خواه توأم جانا و می دانم که می دانی / یادی از شهید مطاع نوروز نژاد

 مادر ۵ شهید دفاع مقدس در شهرستان اسلام اباد غرب تشییع شد

فیضی؛ استادیار دانشگاه امام صادق(ع)
 
کرمانشاه دیلی:  فرهنگ اصیل اسلام ، «ایثار» و«گذشت» را بالاترین مکارم اخلاقی، اعلی مراتب ایمان و احسان، افضل عبادت، بهترین نیکی، و زینتِ زهد و زاهدان می داند. «جهاد» کوششی که اسباب قرب الهی را زمینه سازی می کند. «شهادت»، همان بروز و ظهور روحیة جهاد و ایثارگری است. فرهنگ اسلام «ایثار و شهادت» را معاملة مؤمنان با خداوند، و خداوند را خریدار جان و مال آنان معرفی می کند. قیمت آن را بهشت رضوان و سندش را کتاب های آسمانی(تورات، انجیل و قرآن) می داند. اجازه تصور مرگ دربارة شاهدان شهید نمی دهد. «شهادت» را شریف ترین مرگ ها، بالاترین نیکی ها، ارزشمندترین نعمت، مقام و درجه؛ و شهید را ناظر وجه الهی و شفاعت کننده در قیامت  معرّفی می کند. علاوه اینکه اموری همچون؛ « علم»، «تقوی» و « جهاد در راه خداوند» معیار برتری و فضیلت انسان است. اما کمتر افرادی را می توان یافت که همة موارد فضلیت را در خود جمع کرده باشد. مهندس نوروز نژاد، از جمله کسانی است که جامع همة فضایل است. «دانشمندی جهادگر و متّقی، جهادگری با تقوی و اندیشمند» و در بیانی کوتاه؛ « اندیشمندی بی ادعا و جهاد گری گمنام ، جوانمردی از خِطّة  علم ، تقوی، ایثار و شهادت » است.
 اما او از مصادیق « مجهولون فی الارض و معروفون فی السماء» است. از دلایل گمنامی او همان؛ تقوای عالمانه و پیکار مجاهدانه او در «جهاد اکبر» (مبارزه با نفس)، «جهاد کبیر» (مبارزه با جهل) و«جهاد اصغر» (مبارزه با ظلم و استبداد) است که از او انسانی فوق العاده ساخته بود. او نماد عینی «خداخواهی و دینداری»، «زهد و اخلاص»، «علم، ایمان و عمل صالح » و مصداق بارز « فی البلاء صابر» بود. او رفیقی وفادار و صادق، صادقی شجاع و قاطع بود. در اوج مشکلات و نداری، غنی بود و در اوج غنی بودن فقیر، خیرخواهی و حقیقت طلبی در تمامی شؤون زندگی‌اش نمایان بود. فقیر بسوی حق و خاضع در برابر عظمت او و فروتن در برابر خلق خدا. تحلیل سیاسی و اجتماعی او از واقع‌بینی اش و قضاوتهای او از حقیقت طلبی اش خبر می داد. در مسائل دین پژوهی و فلسفی مطالعات گسترده ای داشت. اگر کسی او را نمی شناخت، نمی توانست بفهمد او دارای سابقه طولانی در عرصه های «جهاد» و «علم» و «مدیریت» است. او فقط با خدا معامله کرده بود و دل در گرو مودَّت اهل بیت(علیهم السلام) داشت. اسیر دنیا و مواهب آن نبود، بلکه دنیا را سکوی پرواز به سوی حق تعالی می دانست. با «رضایت مندی» از پروردگارش  بسوی او پرواز کرد. او پرواز کرد و ما ماندیم با خاطرات زیبایش. از مصادیق ابیات حافظ است که؛
از دم صبح ازل تا آخر شام ابد// دوستی و مهر بر یک عهد و یک میثاق بود
سایه معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد//  ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود
عاشقِ حقّ و حقیقت بود که این دلدادگی برای اهل دنیا قابل درک نیست. بسیاری از جریان های سیاسی به او پیشنهاد پست و مقام می دادند و او با خنده ای دردمندانه نمی پذیرفت. در حالی که بسیاری از افراد  سر و دست می شکستند تا به نوایی برسند! 
هوا خواه توأم جانا و می دانم که می دانی// که هم نادیده می بینی و هم ننوشته می خوانی
ملامت گو چه دریابد میان عاشق و معشوق// نبیند چشم نابینا خصوص اسرار پنهانی 
بسیاری او را بعد از شهادتش شناختند که دیر بود. به قول علامه اقبال لاهوری؛
چو رخت خویش بربستم از این خاک//  همه گفتند با ما آشنا بود!
ولیکن کس ندانست این مسافر//  چه گفت و با که گفت و از کجا بود!
امیدوارم فرزندان بزرگوار ایشان بخصوص؛ دکتر امیرحسین نوروز نژاد در تداوم راه پدر موفق باشند. آن و عزیز سفرکرده، در کنار عالمانِ  مجاهد و متّقی بر سر سفرة غفران الهی میهمان رسول گرامی اسلام و اهل بیت بزرگوارش باشد. ان شاءالله الرحمن. 
 
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
قم؛ فیضی / مرداد ۹۴
 
منبع: بلوط

نوشته شده توسط admin در دوشنبه, 05 مرداد 1394 ساعت 9:21 ب.ظ

2 نظر

  1. با سلام و عرض ادب خدمت استاد ارجمندم حاج آقا فیض
    از اینکه یک بار ددیگر و پس از سالها دست نوشته ای و آنهم در وصف شهدی گرانقدر دست مریزاد همچنان شاگرد جنابعالی

  2. سلام، دلم برای تک تک شما پاره های تنم تنگ است. ارادتمند و دعاگوی تمام کرمانشاهی ها هستم. جوانمردی، صفا و صمیمیّت اهالی آن دیار «صداقت و غیرت»، « ادب و هنر» را فراموش نمی کنم. داداش کوچکتان؛ فیضی

اولین« قبل بعد  » آخرین 

دیدگاه